تبليغاتX
سکوت؟!!!

سکوت؟!!!

وبلاگی برای متحول شدن

زندگی رو دوست دارم

اما نه بی تو

عشق را دوست دارم اما نه بی تو

دوست داشتن را دوست دارم اما نه بی تو

کاش تو هم یکی از اینها رو دوست داشتی اما با من

 

+ نوشته شده در  جمعه سی ام تیر 1385ساعت 19:50  توسط lover  | 

گذشتم از تو

            ای که گذشتی ازمن

                                 ندیدی دل پاره پارهء من

 

ندیدی  وقتی نگاهت میکردم

                                      نشنیدی وقتی صدایت میکردم

 

گذشتم از تو

               ای که گذشتی از من

                                        دیگر هیچ وقت یادت نمیکنم

دیگر برایم تمام شدی

                             این دل من دیگر اسیر نمیشود

                                                                              خداحافظ...

              خداحافظ

                         ولی بدان         

                                                                  بدان که

                      هنوز دوستت دارم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم تیر 1385ساعت 0:47  توسط lover  | 

مادر روزت مبارك

مادرم روزت مبارک

روز مادر را به همهء مادران گل دنیا تبریک عرض میکنم .                       پتي

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385ساعت 18:56  توسط lover  | 

شبچراغ زندگی من رو به خاموشی است

اتاق منور دل رو به زوال تاریکی است

شمع وجودم نایی برای ادامهء روشنایی ندارد

مانند ققنوسی که خود را برای مرگی آتش افروز آماده می کند .

مانند همان ققنوس پیری که خود را می سوزاند که شاید نسل بعد از او :

دنیایی زیباتر داشته باشد

من هم می سوزم:

شاید از خاکستر من ققنوسی پدید آید زندگیش به ز من:

دلش شادتر ز من :

چشمانش روشنتر ز من:

من هم می سوزم

شاید بعد از من دنیا  زیباتر شود.............

                                                                      پتي

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385ساعت 18:32  توسط lover  | 

عشق ویران کردن خویشتن است.

عشق مودب نیست حرف شنو نیست درس خوانده نیست

درویش نیست حسابگر نیست مطیع نیست

      عشق دیوار را باور نمی کند

       کوه را باور نمی کند  

       زخم دهان بازکرده را باور نمی کند  

       مرگ را باور نمی کند

                        عشق تنها یار را باور دارد           

                                                  

                                                    

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم تیر 1385ساعت 0:17  توسط   | 

 

دل من یه روز  به  دریا  زد  و  رفت 

           پشت پا به رسم دنیا زدو رفت

                      پاشنه ی کفش فرارو ور کشید  

                                  آستین همت رو بالا زدو رفت

یک دفعه بچه شد و تنگ غروب

         سنگ تو شیشه ی فردا زدو رفت

                     حیوونی تازگی  آدم  شده  بود 

                                   به سرش هوای حوا زدو رفت

دفتر گذشته ها  رو  پاره  کرد 

       نامه ی  فردا ها  رو تا  زد  و رفت 

                    زنده ها خیلی براش کهنه بودن

                                    خودشو تو مرده ها جا زدو رفت 

هوای تازه دلش میخواست ولی

       آخرش    توی    غبارا    زدو  رفت

                              دنبال کلید خوشبختی می گشت

                                    خودشم قفلی رو قفلا زدورفت

یک دفعه بچه شد و تنگ غروب 

       سنگ توی شیشه ی فردا زدو رفت  

                 حیوونی تازگی  آدم  شده  بود 

                                   به سرش هوای حوا زدو رفت

دفتر گذشته  ها  رو  پاره کرد  

              نامه ی  فردا ها  رو تا  زد  و رفت          

                    حیوونی تازگی  آدم  شده  بود 

                                   به سرش هوای حوا زدو رفت

                                   به سرش هوای هوا زدو رفت

                                     

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1385ساعت 17:53  توسط   | 

هنوز باورم نمیشه که تموم اون حرفها دروغ بود

هنوز باورم نمیشه که این دلو به این راحتی زیر پا گذاشتی

هنوز اون غروب جمعه؛لب دریا یادمه

یادت میاد گفتی: من واست اولی و آخریم

یادت میاد گفتی به این دریا قسم که هیچ وقت رهایت نمیکنم

یادت میاد وقتی گفتم منو چقدر دوست داری؟

گفتی به اندازهء عدد (پی)

خندیدم و گفتم چرا عدد(پی)؟

گفتی : آخه هیج وقت تموم نمیشه

حالا....

حالا نیستی که ببینی اون عدد (پی) هم تموم شد..................

 

                                                                        یا علی

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1385ساعت 13:11  توسط lover  | 

ای مسافر غریبه چرا قلبمو شکستی

                             رفتی و تنهام گذاشتی دل به ناباوری بستی

ای که بی تو تک و تنهام تو این غربت سنگی

                             می دونم بر نمی گردی شدی همرنگ دورنگی

همه ی زندگی من اون نگاه عاشقت بود

                             چرا فکر کردی به جز من یکی دیگه لایقت بود

رفتی و ازم گرفتی اون نگاه آشنا تو

                             واسه من باقی گذاشتی التهاب لحظه هاتو

حالا من تنها نشستم با نوای بی نوایی

                             چه غریبم بی تو اینجا ای غریبه بی وفایی

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم تیر 1385ساعت 13:2  توسط lover  |